Wehikuł Czasu

Wehikuł Czasu to polska edycja amerykańskiej serii Time Machine, wymyślonej przez Byrona Preissa i wydawanej przez Bantam Books od 1984 roku. Pomysł był prosty i celny: czytelnik wciela się w podróżnika w czasie, a każdy tom to osobna zagadka do rozwiązania w konkretnej epoce — od Brytanii króla Artura po pierścienie Saturna.

Po polsku serię wydało warszawskie Wydawnictwo „Alfa" w latach 1989–1991. Ukazało się siedem tomów, sprzedawanych głównie w kioskach Ruchu. Ósmy i kolejne tomy, mimo zapowiedzi w wydaniach polskich, nie doczekały się polskich edycji.

Jak to działa

Każda książka zaczyna się instrukcją podróży w czasie i briefingu misji — opisem epoki, do której trafiamy. Niektóre tomy wymagają wyboru ekwipunku z listy, zanim gra się zacznie: to, co zabierzesz, przesądza, czy w ogóle dasz radę dotrzeć do celu.

Struktura jest łagodniejsza niż w Fighting Fantasy: zamiast paragrafów, które kończą się śmiercią bohatera, nieudany wybór zwykle zapętla podróżnika w czasie — wraca się do wcześniejszych fragmentów i próbuje inaczej. To sprytny zabieg, który pozwala poznać większą część książki, ale ma swoją cenę: przy złym doborze ekwipunku można trafić w pętlę, z której nie ma wyjścia.

Wybory prezentowane są w charakterystycznej formie panelu przyrządów z przyciskami, a przy części z nich pojawia się ikonka podpowiedzi.

Tomy

1. W poszukiwaniu króla Artura (1989) — Brytania, wiek V. Najpopularniejszy tom serii, otwierający cykl.
2. Ostrze gilotyny (1989) — Paryż czasów rewolucji francuskiej.
3. Tajemnica Atlantydy (1989) — podróż w poszukiwaniu zatopionej wyspy.
4. Pierścienie Saturna (1989) — jedyna wyprawa w przyszłość, z kontaktem z obcą cywilizacją.
5. Na tropie Miast ze Złota (1990) — Ameryka Południowa, epoka konkwistadorów.
6. Piracki rejs (1991) — Karaiby, wiek XVII.
7. W poszukiwaniu źródeł Nilu (1991) — Afryka epoki wiktoriańskiej.

Dlaczego to ważne

Time Machine była jedną z pierwszych paragrafówek z ambicją edukacyjną: epoki, do których trafiał czytelnik, były nie tylko tłem, ale i tematem gry. Ten sam balans rozrywki i edukacji trafił do Polski wraz z polskimi wydaniami Alfa i jest dziś ważnym punktem na mapie rodzimych paragrafówek lat dziewięćdziesiątych.

Źródła: Wikipedia, gamebooks.org, Lubimyczytać.pl, blog Czytalski, fora internetowe (heh.pl), Polska Bibliografia Gier Książkowych (Wydawnictwo Wielokrotnego Wyboru).